اگر مرز ایران رو دویست سیصد کیلومتر به داخل آفست کنیم مردمان مهمان نواز منحنی بدست اومده یه کپه تاپالن رو کره زمین

اگر جسمی که در مدار جسم دیگر در حال گردشه رها بشه، با سرعت مستقیم الخط یکنواخت به حرکت خودش ادامه میده . نیچه رو وقتی فکر می کرد ول کردند . بروسلی رو وقتی کنگ فو تمرین می کرد

از دو چیز دور افتادم و داره مریضم میکنه شست و شو و رُفت و رو

بیدار شو ... باید بری مدرسه ...خانم معلمت گفته تازگی ها از دستت راضی نیس ... خانم معلمت سخت ارضا میشه ... با شوهرش که کارمند بانکه هم این مشکل رو داره

هامون اینبار از دریا بر نگشت.من و خسرو و هامون و علی عابدینی و مهدی خرم ودرکه و تار و صبح های جمعه و سیگار پیچستون و درخت خرمالو و خورشت مرغ و بادمجون وگربه حیاط پشتی و تبریزی های بلند وبارون و فندک زیپو ومهمونای ناخونده وخونده وخیال و خیال و هامون و من و خیال و ... هامونم مُرد ، باید یه فکر اساسی کرد، آزمودم عقل دور اندیش را بعد از این دیوانه سازم خویش را آقای دکتر

پروردگارا ما را از بند فرم برهان ... الهی آمیــــــــــــــن ....

قربان چشمان سیاه او رفته بود قبل ازسلام یا هر سخن و کلیشه ای ... نامه از ابتدا بوی پایان میداد ، اتمام چیزیکه زمانی سرشار بود ، غم از سنخ آرامش و بزرگی ... بغض بی کینه . توقف . نخواستن . لبخند . خاطره . خاطره ها . د

صبح با هم روی مرز های زرد رنگ می دویدیم ، من سیزده سال داشتم و او دوازده سال . نادان تر از آن بودیم که کینه هایی را که در اطرافمان به وجود می آمد حس کنیم و بفهمیم که گزارش اعمال ما به وسیله دیگران « وظیفه متعالی انسان اجتماعی » و « فصل سوم از مقررات همشهری گری » در پرونده مان نوشته می شود ... در دشت مردم راه میروند و با لبخند به یکدیگر برخورد می کنند . تمامشان اصلاح شده اند . دسته جمعی راه می روند . فرد اصلاح شده قادر نیست تنها راه برود ...
میرا
کریستوفر فرانک

سوپ ابن الوقت
مواد لازم :
دوست ، توکل به میزان لازم ، شیراز ،
مواد نالازم :
احمدی نژاد

انسان تنها نشسته بود . با غم و اندوهی فراوان . همه حیوانات دور او جمع شدند و گفتند ما دوست نداریم تو را غمگین ببینیم ، هر آرزویی داری بگو تا ما بر آورده کنیم . انسان گفت به من قدرت بینایی عمیق بدهبد . کرکس گفت بینایی من مال تو . انسان گفت می خواهم نیرومند باشم . پلنگ گفت مانند من نیرومند خواهی شد . انسان گفت می خواهم اسرار زمین را بدانم . مار گفت نشانت خواهم داد . پس همه حیوانات رفتند . و وقتی انسان همه این هدایا را گرفت ، رفت . و آنگاه جغد به بقیه حیوانات گفت انسان دیگر خیلی چیزها را می داند و قادر است کارهای زیادی بکند . ناگهان من ترسیدم . گوزن گفت انسان به آنچه می خواست رسید آیا دیگر غمگین نخواهد بود ؟ جغد گفت نه . حفره ای در درون انسان دیدم . اشتیاق و حرصی شگرف که کسی را یارای پر کردن آن حفره نیست . همان چیزی که او را غمگین خواهد ساخت . حرص او بیشتر و بیشتر خواهد شد . تا روزی که دنیا خواهد گفت من دیگر چیزی ندارم که به تو ببخشم ، همه چیز تمام شده است .
سرخ پوستان امریکای شمالی

من چه کسی را به یاد چه کسی می اندازم . من چه کسی را به یاد چه کسی می انداختم . چه کسی ، چه کسی را به یاد کسی می اندازد . کسی من را به یاد کسی می اندازد ؟ ... یاد چه کسی ... از کجا ؟

اوصیکم و تقوی الله ب نینوا ی حسین علیزاده

طفیل هستی عشقند آدمی و پری ... کجایی ؟ با مایی یا با حلیم ؟

اگر بخوام حقیقت رو کامل بگم باید اعتراف کنم که یک زمانی مادر صاحب خونه ما یعنی مادر خانم بلوچ جوان، آلت تناسلی خودش رو در ازای مبلغ ناچیزی پول در اختیار مرد های غریبه قرار می داد .
با تشکر