سوره تغابن

:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿14


إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿15

قرار ما نارنجستان قوام ، جوانی ، تصویر آینه سمت چپ ، در چند متری پشت صفحه آیینه با لبخند ، چشم به راه همه تان خواهم مانده بودم ، دور از مصلحت بینی ، با تمام آن چیزی که قفسه سینه ام را همان روز ها یک جوری می کردکه هیچوقت نفهمیدید ولی یکهو نمی دانم کی چه شد که شکست و دیگر نیست ... دیگر نیست ...

ای شیخ می تونی آموزه های خودتو به ترتیب و گام به گام به صورت یک سری دوره های کاملا مشخص و ملموس به مریدانت آموزش بدی و بعدشم امتحان بگیری و نمره بدی و اون نیشتم ببندی و کمی منطقی باشی ، مدرکتم برای مشایخ دیگه قابل قبول و از همه جای دنیا قابل پیگیری و ادامه است.
پ ن تقدیم به همه اهل دل

حافظه یه مفهومه مثل آزادی یا دموکراسی یا آرمانشهر

به دَرَک که رفتی ، ملال هست اما ملال دوری تو نیست ، ملال دود سیگار یاران است و مزخرفات تکراری و صدای خور و پوف همرزمان در سحرگاهان . آه معشوق من ! به دَرَک که دور شدی ملال جز دوری تو بسیار است مجال به ملال دوری تو نمی رسد ، آدمِ این ملال ها نبودی کانسپتَن ! گور پدر تازه به دوران رسیده ات ایضَن ، همان دور ها که هستی خوش باش و آسوده بخواب که ما هم چند ساعت اینور آنورش خوابیم و یا بیدار...

خواب می دیدم که خاله مادرم (مرحومه) در یک خانه دوران پهلوی دوم ( شاید از آنهایی که شوهرش در زادگاهم ارومیه ، طراحی و اجرا می کرد ) بر روی سکویی نشسته و در آغوش شوهرش ، معمار ( در قید حیات ) ، عشوه می آید و معمار او را نوازش می کند . دایی محمود من ( درقید حیات ) می دود و با شیطنت یک بچه 4 ساله با لگد ، آرام به پای معمار می زند و فرار می کند . فقط آگاهم که در اتاق مجاور یک جشن عروسی برپاست . گویا عروسی نسرین ( در قید حیات ) ، دختر ترشیده معمار ، است . پدربزرگم (مرحوم) در مقابل معمار و خاله مادرم بر روی یک صندلی بدون دسته ، نشسته و پای بی جورابش را روی پایش انداخته و با شادی و قدرت و انرژی بی سابقه ای خاطره تعریف می کند . من بوی گند پایش را درخواب حس کردم .
......
چند وقت پیش می خواستم به زادگاهم بروم ، اما مرا نخواست ، حق هم داشت . امیدوارم مرا ببخشد . گیر افتاده ام . تقصیر کیست ؟ خدایا این سیر درونیم به سمت رنج و این درکم از تراژدیی که در عالم به راه انداخته ای ، حس غریب و مه آلودیست . کاروانی در حرکت است ، بانگ جرس فیلم مادر ...

ژانر
آدمایی که وبلاگشونو آپ میکنن واسه همه پیغام میدن که برن نظر بدن.
پ . ن . کپی رایت کانسپت از لاغر
پ . ن . 2 . این عزیزان بد رو اعصابن

خسته شدم از بس به مانیتور زل زدم .... دلم قلم می خواد و بوم سفید ... عجب نظم ویندوزی یی بر زندگیمون حاکمه عجب روابط ویندوزی یی

بالاخره یک روز بر می گردم به درکه ، اگه چند تا کار نیمه تموم دیگه رو تموم کنم ، برمی گردم و از اون طرف می رم با خیال راحت ... این طرف که خوب نیست ، ولی خب ... من فقط اومدم اینور که چند تا کار نیمه تمومو تموم کنم ... بر می گردم ... هنوز یادم نرفته که عمو مُرد و اونجا با مهدی زیربارون سیگار کشیدیم ، حتما مهدی منتظره ،...

چه تاریخ و فرهنگ پیچیده ای ... کاش می شد حافظه یک ملت رو پاک کرد و کتاب های تاریخشون رو شست و اونها رو به آغوش سادگی و منطق باز گردوند ، اگر می شد نصف مترادف ها رو دور ریخت تعداد فاحشه ها کمتر می شد

ای مادرتو آزمون نظام مهندسی

خوب بحث امروز ما درباره اینه که دقیقا بدبختی یعنی چی ؟ ببینید عزیزان در مقابل بدبختی واژه خوشبختی سریع به ذهن بد سلیقه و قرینه ساز و جناس ساز ایرانی علیلتون خطور نکنه نه ! فقط می خوایم ببینیم تعریف دقیق بدبختی چیه و چرا ! خوشبختی پیش کش ،کاری بهش نداریم ، فعلا تعریفش بر اساس مقررات ملی مصوب 1387، عدم حضور بدبختیه . خوب وقت برنامه تمومه به پایان آمد این دفتر
پ ن پروردگارا خیلی به من مدیونی

نمی خوام تو این شهر زندگی کنم ولی همه دوستام اینجان باید یه روز همشونو بردارم برم ارومیه نباید این موضوع رو هیچوقت فراموش کنم نمی خوام تهران بمونم شعر نمی گم اینجا غلطه

من کودن نیستم ، سیستم دفاعی بدنم حافظه ام رو از بین برد تا بتونم بطور عادی به زندگیم ادامه بدم . بابا هیچی تو این دنیا بی حکمت نیس ، می بینی