وسوسه

2010-01-10T12:50:00.000-08:00

در این اوضاع که معلوم نیست در اوین چه بلایی بر سر سامان و سمیرا می آید می خواهم خیلی بی ربط به چند نکته اشاره کنم . جوان که بودم شانزده ، هفده و هجده ساله ... در همسایگی مان دختران زیبایی بودند از همان نوعی که عاشورا تاسورا که می شد با دسته راه می افتادند و اشک می ریختند از همان نوعی که اتفاقا درسخوان و با خانواده هم بودند اما با مادرشان در سفره آقام ابالفض شرکت جسته، به زنان هم سند مادرشان خاله خطاب می کردند و اتفاقا معمولا ( قبلا به خاطر تنوین زیاد عذر می خوام) پسر این خاله ها در تکایای روبروی خانه مان مداح بودند . همان پسر خاله ها که وقتی می خواندند من یا از دست ایشان، با همین سامان ، به گردنه های سرد و پر از گرگِ طالقان گریخته بودم یا بالش بر سر به خواهر و مادرشان فحش می دادم ! همان دخترانی که به هر بهانه لفظ خاله را زیاد به کار می بردند، همان ها که زود می توانستند فونت حرف زدنِ خاله های مذکور را روی خودشان اینستال کنند و دغدغه های کسه شعرشان را از آن که هست هم پایین تر بیاورند و با این خاله ها خود را هم کلام و هم دغدغه نمایند . همان دختر هایی که در عین اینکه معدلشان بالای هفده بود و برای خاستگارشان چایی می آوردند ، خبر داشتند که دعوای دیشب کوچه بالایی بین کدام بچه محل ها و سر چه موضوعی رخ داده است ! آری ملاک من برای تحویل گرفتن یک ضعیفه این بود که در گروه های فوق الذکر نباشد ، آری صدق کردن در معادلات فوق کافی بود تا بگویم فلُن دخترِ زیبا روی، اسکیرین سیور بوده و جواتی بیش نیست و چه عادلانه قضاوتی بود ! چه تنهایی درستی بود نبودن با خیل این گربه ها ! چه تفاوت لایه به جایی بود . در آن ایام که آن دختران چون میکلانژ چهره مهندس را قبل از کنکور در صخره های چهره من می دیدند همان زمانِ سردارِ سازندگی و دورانی که مهندس اجر و قربی داشت . هرگز و به درستی ، سر همین نکته های باریک تر ز مو، دختر های جوات خودشان هم می دانستند که جوات ترند و در معاشرات اجتماعی هم خود را پایین تر می دیدند . در آن سرشاری ایام جوانی که گویا هنوز بینش خود را گم نکرده ایم در اثر اشتباهات مکرر و لمسی دوران میان سالی!

2009-11-06T00:49:00.000-08:00

روسیه – سؤال اُلمپیاد کامپیوتر – 1995:
مردی قبل از ازدواج ( خیلی نزدیک به ازدواج ) احساس مُردن می کند. یعنی هیچ انگیزه ای او را به زندگی وصل نمی کند. به این مفهوم که هیچ مشوّق و فکری او را وا نمی دارد تا خود را بهتر کند. بیشتر احساس تمام شدن دارد تا شروع شدن. از بعد از ازدواج نمی ترسد. فکر می کند چیزی هم در مورد آینده برایش عجیب و مبهم نیست. درباره زنش هم خیلی فکر نمی کند مجموعا چیز خیلی توپی بدست آورده است ( زنش هم متقابلا تمام احساسات فوق را دارا می باشد )
قسمت اول سؤال :
کدام گزینه صحیح است ؟ با اثبات.
گزینه اول : خود ازدواج موضوعی درست است (یعنی : همراه با مراحل بعدی آن جزو مراحل الزامی رشد همه انسانهاییست که در جهت حقیقت مطلق هستی تکامل می یابند و آنهایی که ازدواج می کنند راه های سعادت به روی آنها باز می شود و آنهایی که ازدواج نمی کنند ناقص می مانند و حتمن بالاخره در سنی احساس نیاز به این سنت حسنه را احساس می نمایند) و آن مرد بر اساس ویژگی های شناخته شده اش، کُس می گوید و طبق معمول الکی شلوغش کرده و یک هفته دیگر مثل همیشه خوب می شود و ازدواج ایشان هم درست است.
گزینه دوم : خود ازدواج موضوعی درست است، نزدیک به ازدواج طبیعی است و یک هفته دیگر با یک مسافرت توپ خوب می شود و ازدواج ایشان هم درست است.
گزینه سوم : خود ازدواج موضوعی درست است، طبیعی نیست و هر دو ( به هر دلیلی ) به بیماری افسردگی مبتلا بوده و یا دیدگاه آنها به زندگی غلط است اما بالاخره با مصرف قرص یا مشاوره یا اندیشیدن بیشتر و تمرین، خوب می شوند و ازدواج ایشان هم درست است.
گزینه چهارم : خود ازدواج موضوعی درست است، طبیعی نیست و این دو نفر دیگر نسبت به هم بی علاقه ( یا دچار عدم کفایت علاقه ) بوده و سخت بشود آن رابطه را به رابطه ای با انگیزه و نشاط بالا تبدیل کرد و اگر هم بشود به نظر می رسد که ازدواج ایشان روی هم رفته اشتباه است و در آینده متزلزل خواهد بود و به روشنی به نفع ایشان است که این کار را نکنند.
گزینه پنجم : در این مقطع از رابطه طبیعیست و مقطع مناسبی برای همیشگی و رسمی کردن رابطه انتخاب نشده است، چون انسان موجودی تک همسر نیست، این مقطع برای هر زوجی مقطع کات بوده و اساسن ازدواج امری غیر اصیل و ساخته ذهن بیمار افلاطون می باشد و نمی شود مثلن با یک همچین کاری به آرامش ابدی رسید. انسان هایی که ازدواج می کنند، الزامن دشوار تر از آنهایی که به چنین دروغی تن در نمی دهند، به تکامل ( به هر مفهوم ) می رسند.
قسمت دوم سؤال : ( سؤال امتیازی و اختیاری - بدون در نظر گرفتن پاسخ شما به قسمت اول )
با فرض درست بودن دو گزینه آخر آیا آن مرد می تواند کات کند یا نه ؟ ( جمع جبری منافعش با خود کات و پس از آن مثبت است؟ ) با ذکر اتفاقاتی که محتمل تر است بیفتد و ترجیحا بدون استقرا پاسخ دهید .
زمان : سه ساعت و چهل و پنج دقیقه.

2009-11-04T07:07:00.000-08:00

به حس زیبایی شناسی خود دست نزنید اشکال از فرستنده بوده و متن زیر بی ربط به وقایع امروز می باشد.
یادم می آید که در دوران جوانی بین هفده تا بیست سال حس مبهمی از آینده سرشار و پرهیجان و رویای همخوابگی با معشوقه های مات مادی و معنوی داشتم. اما می خواستم بیشتر در مورد شهر ارومیه که در نهصد کیلومتری غرب تهران واقع شده است صحبت کنم. در مورد دختران خوشگلی که همسند انسان بودند ولی به پسرخاله بزرگتر انسان بیشتر پا می دادند. عزیزان من ! اُن دخترانی که الان شوهر کرده و نزدیک به تمام آنها از شهر مورد نظر به یک قاره مورد نظر دیگر مهاجرت نموده اند. اُن دخترانی که حتی خار* های کوچک آنها هم به انسن ذکر زندند و شهر فوق الذکر را ترک نمودند. جا دارد در همین جا از دوچرخه قدیمی سه تفنگ شوهر خاله ام ، درخت گیلاس ، اهالی محترم روستای بند ، دبیرستان دخترانه خوارزمی ، دبیرستان دخترانه تیزهوشان ارومیه ، خوانندگان محترم کشور ترکیه ، رستوران جاده قدیم بعد از زنجان و پیرزنی که توالت های مسجد کنار بلوار اصلی زنجان را می شست ، همچنین از کارخانه پیکان و نیسان تشکر نمایم.
*خواهر

2009-10-31T20:37:00.000-07:00

در این تا ده روز به عروسیم که مانده ، بعد از این نماز صبح بی حال و افسرده و تخمی که خواندم و فقط خودم و خدا را بی خواب کردم و هیچ داف اسمی در هیچ جای دنیا را مثلا ایران و ونزوئلا ، از این حرکت خود به وجد نیاوردم ، یعنی روی تخمدان چپ کره خاکی تاثیری نگذاشتم ، چند نگته را باید به عرض و طول عالم برسانم . (تکبیر اول)
اکنون که مثل داییم و آقای اینانلو که دامنه هال البرز را می سُکند ، می خواهم به یاد پس از آن ایام عُجب ، به دامنه های دربند بشتابم ، بایست چند نگته را به عرض برسانم .
این اعتراف ها رو بخور تا با هم آشتی کنیم . ( اااادددببببررر)
نازرنگی های لازم در کودک ، همانطور که قبلا هم اشاره نمودم ، در اثر افسردگی های لازم در والدین در اثر تبعید ها و فشار های حکومت یا حتی صرفا کارمند بودن ایشان در دستگاه های دولتی و تحمل والدین های دیگر در ادارات و معماری های مدرن به جا مانده از رژیم ستمشاهی و دو رو بودن ایشان در اثر زیستن آنها در زیستگاه هایی چون تهران یا همسایگی هایی از همان نوعی که در رژیم سابق بعد از جنگ جهانی در اشتوتگارت ساخته شد ، شاید ناشی شود. که کودک به افسردگی و صلح طلبی وگوزویّیّت و روشنفگری مُسری مبتلا می شود.
دانشمندان اُسگلیسم را به حس با حالی در اوج تخمیت ، حس زرنگی در هنگام نفهمی ، حس دانستن در هنگام فضل مقتبس به تخمدان چپ یار آویختن و حس تنهایی در هنگام استغنا و بالعکس و جو گیری در فشار یگ اتمسفر و شمشیر کشیدن به روی محبوب و لبخند زدن و فروتنی به کُس کشان عالم ربانی تعبیر نموده اند. (یه صلوات ختم کن)
بیت :
کُس نگوییم که از پرده برون افتد راز بس که گفتیم که بر قامت او دوخته بود
والسلام و علیکم و رحمت الله و برکاته
[جمعیت : اللهم صل علی ... ( فید می شود در موسیقی برنامه تخمی بعدی ...)]

2009-09-06T01:08:00.000-07:00

خواب مي ديدم كه در يك حمام پر از دوش هاي در بسته با زن سياهي قرار همخوابگي گذاشته ام ... ابليس حتي پستانهاي بنفشش را در دهانم گذاشت در آن نه توي خيس و مه آلود ذهن ... اما دريغ از لذتي ... چون آنجا هم ... كودكي آنجا بود كه نميشناختمش اما نگرانم مي كرد و نمي دانم چرا آنجا بود...كاش خواب هاي بهتري مي ديدم ... كاملتر... از اينكه فقط گوشه اي باييستي و حتي نگاهم نكني آنوقت آن زن سياه حتي پستانهاي بنفشش را ... كاش بيشتر بروم از اينجا كه هستم ... چرا از تمام جهان زادگاه ما آنجاست كه ...اهريمن... پسرانمان را اخته مي كند و دخترانمان را به يغما مي برد ...

2009-02-05T10:43:00.000-08:00

دراین روز های غفلت و خاکستری که تهران بر امثال ما همانطور می گذرد که لندن قرن 19 بر دیوید کاپرفیلد و شیراز قرن 7 بر حافظ ، فکر می کنم بشود در حالی که دیوید گیلمور رضی ا... عنه می فرماد :
Sleepy time when I lie with my love by my side
And she's breathing low, and the candle dies
لبخندی ، اِنسُن را لحظه ای به لحظه « اکنون » بیاورد و یکهووی به یک جای خوش از فولدر های سِیــو شده خاطرات هل دهد به گونه ای که دل اُن اِنسُن قیژی بریزد با لذّت ! نه اُن لذت صنوبری ... نـــــــه ! لذت معنوی ... همین ، گفتم فقط فکر می کنم ، امیدوارم نرنجانده باشمتان ، نه شما کلّه مربّعی نیستید این منم که خواب بد دارم می بینم . اما نمی شود عزیزان مصر تظاهر به بیداری کرد ، انسُن یا خواب است یا بیدار . اگر بختک روزمرگی رویتان اوفتاد دست و پا نزنید الکی خداوند تبارک و تعالی است که هر که را که صلاح ببیند بیدار می کند . شما غافل نیستید ، بلکه این حضرت دوست است که حال می کند شما از او غافل باشید ، می دانید حوصله همه تان را ندارد این روز ها بس که تراکم فروخت شهرداری ، طفلی از آدم به دور شده ، هدف ما جلب رضایت خداست ؟

2009-02-03T05:02:00.001-08:00

دِ مسئله بودن یا نبودن نیست دِ . دِ مسئله ، مسئله حق مأموریت است . گاهی می اندیشم که اگر من به جای کارگر پیمانی ، مالک خصوصی بیش نبودم انقدرتوپ نبودم چون انقدر در زندگی ضربه نمی خوردم که فاصله تمام نقاطم از یک نقطه به نام مرکز حدودن به یک اندازه باشد . مشکلات است که آدم را مرد می کند . ببینید من حتی سربازی نرفته ام اما ببینید مردانگی را . آنچه خدا خواسته است . آنچه خدا خواسته است . نمی خواهم انقدر عقده ای باشم اما دستمایه ای جز عقده گویا این روز ها برای خلق اثر هنری ( زرررررررر) وجود ندارد . و این خود موضوع مهمتریست که در این مقال تخممان نیست پس من در مورد حق و حقوقم صحبت می کنم با آنکه اصلن دغدغم نیست که از پرده حلقوی برون افتد راز . هویجوری یک چیزی می گویم که گُه فته باشم . این یگ نگته . انسُن در یگ سِند و سالی سوراخ دماغ هایش کوچکتر بوده موهای زائد بالای ابروها و چروک صورت و قوز پشت و شکمش کمتر است ، اعتماد به نفسش بیشتر است که ان موضوع هم خود ، بدیهی و فاقد اهمّیّت لازم است . ولی بیایید به این موضوع برسیم که الا بذکر ا... تطمئن القلوب . ببینید عزیزان من دنیای قَرب به چه بن بستی رسیده . این چند نگته ؟

2009-02-02T13:01:00.000-08:00

نوشتنم آمد. اما نه تمرین دارم و نه انقدری آمدکه بخواهم بیفتم در سرپایینی قلم فرسایی. فقط یک لحظه حال و هوای درکه وزیدن گرفت . چقدر این روزها این درکه لعنتی در آثار من مشهود و مبرهن است ، هر خواننده کودنی (بشربدوی با شعور) پی به این مهم می برد که آن اقلیم ، نقطه مهمی در زندگی نابغه مورد نظر می باشد . شاید علت این یاد آوری این باشد که اکنون نیز یک حسِ غریبِ ، قربونت برم من عسیسمی ، نسبت به خودم مانند همان برهه حساس و مهدی خرم آلود و دوست داشتنی ، از همان نوعی که در رژیم سابق هم نسبت به خودم حس میکردم ، نسبت به خودم حس می کنم وغیره و ولا غیر ، که این موضوع فی مابین منو فی مابین شما بماناد . همچین یه نموره دوست می دارم بغضی باشد در گلویم که هی یکی بیایدو بگوید: خوبییییییی؟ من هم بگویم: مگه تو دکتری؟ یک نموره همین تیریپ هم البته ساری و جاریست در دلم . دیگر مگر من چقدر بدشانسم یا به قول آن میان هوش ، خوش شانس !؟ اینکه همه چیز رله باشد دل انسان را مورد ضرب و شتم قرار می دهد ، ما خود هم همین تریپ را پایه تریم ، اما خوب انسان که عقده ای بازی در می آورد یک لذتی دارد مثل انزال حتی بهتر، نخسوزن هنگامی که مدت طولانیی بزرگوارانه تیریپ مذکور را تاب آورده باشی بی دلیل ( تخمی (تکرار)) . من خسته هستم . غافل که می شوی همچین می بینی پاچه هایت پُر است . عزیزان هیچ روالی در زندگی ابزارم * هم نیست . اون دسته از عزیزانی که معاشقند ! گویا گره زلف یار در هستی مادرزادی بوده و کاریش نمی شود کرد . آقاجون بذارید زندگیمونو بکنیم اگه من اینطوریم رفتار گُه تو نسبت به خودت اینطوریم کرده مدفوع تیرید ! حدود لیاقتت با تقریب خوبی دستم آمده . تو یه اَنی می خواهی مثل خودت که با خواهرت در رفت وآمد باشد رُبع اوقات . با توی نوعی هستم . و امّا من نوعی ! همینی که هست ، خیلیم با خودم حال می کنم الانم می رم به خودم می گم ، خداییش ، خیلیم ابزارم * نیستید . هیچ هم لزومی به خود شیرینی و مایع گذاشتن یا حالات دیگری از ماده گذاشتن از خودم نمی بینم راستش ، تو اگربه قول عمویم لَیاقت داشتی درِ خانه خود را بیل میزدی نه اینکه خاندانت رابه خاک سیاه می نشاندی . خود را بگا رفته اعلام می نمایم .
با تشکر
* ابزار:آلت

2008-12-14T07:08:00.000-08:00

سوره تغابن

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿14

إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿15

2008-12-10T13:03:00.000-08:00

قرار ما نارنجستان قوام ، جوانی ، تصویر آینه سمت چپ ، در چند متری پشت صفحه آیینه با لبخند ، چشم به راه همه تان خواهم مانده بودم ، دور از مصلحت بینی ، با تمام آن چیزی که قفسه سینه ام را همان روز ها یک جوری می کردکه هیچوقت نفهمیدید ولی یکهو نمی دانم کی چه شد که شکست و دیگر نیست ... دیگر نیست ...

2008-12-01T04:53:00.000-08:00

ای شیخ می تونی آموزه های خودتو به ترتیب و گام به گام به صورت یک سری دوره های کاملا مشخص و ملموس به مریدانت آموزش بدی و بعدشم امتحان بگیری و نمره بدی و اون نیشتم ببندی و کمی منطقی باشی ، مدرکتم برای مشایخ دیگه قابل قبول و از همه جای دنیا قابل پیگیری و ادامه است.
پ ن تقدیم به همه اهل دل

2008-11-30T13:36:00.000-08:00

حافظه یه مفهومه مثل آزادی یا دموکراسی یا آرمانشهر

2008-10-20T23:19:00.000-07:00

به دَرَک که رفتی ، ملال هست اما ملال دوری تو نیست ، ملال دود سیگار یاران است و مزخرفات تکراری و صدای خور و پوف همرزمان در سحرگاهان . آه معشوق من ! به دَرَک که دور شدی ملال جز دوری تو بسیار است مجال به ملال دوری تو نمی رسد ، آدمِ این ملال ها نبودی کانسپتَن ! گور پدر تازه به دوران رسیده ات ایضَن ، همان دور ها که هستی خوش باش و آسوده بخواب که ما هم چند ساعت اینور آنورش خوابیم و یا بیدار...

2008-10-09T13:03:00.000-07:00

خواب می دیدم که خاله مادرم (مرحومه) در یک خانه دوران پهلوی دوم ( شاید از آنهایی که شوهرش در زادگاهم ارومیه ، طراحی و اجرا می کرد ) بر روی سکویی نشسته و در آغوش شوهرش ، معمار ( در قید حیات ) ، عشوه می آید و معمار او را نوازش می کند . دایی محمود من ( درقید حیات ) می دود و با شیطنت یک بچه 4 ساله با لگد ، آرام به پای معمار می زند و فرار می کند . فقط آگاهم که در اتاق مجاور یک جشن عروسی برپاست . گویا عروسی نسرین ( در قید حیات ) ، دختر ترشیده معمار ، است . پدربزرگم (مرحوم) در مقابل معمار و خاله مادرم بر روی یک صندلی بدون دسته ، نشسته و پای بی جورابش را روی پایش انداخته و با شادی و قدرت و انرژی بی سابقه ای خاطره تعریف می کند . من بوی گند پایش را درخواب حس کردم .
......
چند وقت پیش می خواستم به زادگاهم بروم ، اما مرا نخواست ، حق هم داشت . امیدوارم مرا ببخشد . گیر افتاده ام . تقصیر کیست ؟ خدایا این سیر درونیم به سمت رنج و این درکم از تراژدیی که در عالم به راه انداخته ای ، حس غریب و مه آلودیست . کاروانی در حرکت است ، بانگ جرس فیلم مادر ...

2008-09-27T16:20:00.000-07:00

ژانر
آدمایی که وبلاگشونو آپ میکنن واسه همه پیغام میدن که برن نظر بدن.
پ . ن . کپی رایت کانسپت از لاغر
پ . ن . 2 . این عزیزان بد رو اعصابن

2008-09-10T13:13:00.001-07:00

خسته شدم از بس به مانیتور زل زدم .... دلم قلم می خواد و بوم سفید ... عجب نظم ویندوزی یی بر زندگیمون حاکمه عجب روابط ویندوزی یی

2008-09-09T18:43:00.001-07:00

بالاخره یک روز بر می گردم به درکه ، اگه چند تا کار نیمه تموم دیگه رو تموم کنم ، برمی گردم و از اون طرف می رم با خیال راحت ... این طرف که خوب نیست ، ولی خب ... من فقط اومدم اینور که چند تا کار نیمه تمومو تموم کنم ... بر می گردم ... هنوز یادم نرفته که عمو مُرد و اونجا با مهدی زیربارون سیگار کشیدیم ، حتما مهدی منتظره ،...

2008-09-09T18:40:00.000-07:00

چه تاریخ و فرهنگ پیچیده ای ... کاش می شد حافظه یک ملت رو پاک کرد و کتاب های تاریخشون رو شست و اونها رو به آغوش سادگی و منطق باز گردوند ، اگر می شد نصف مترادف ها رو دور ریخت تعداد فاحشه ها کمتر می شد

2008-08-29T06:13:00.001-07:00

ای مادرتو آزمون نظام مهندسی

2008-08-25T05:30:00.001-07:00

خوب بحث امروز ما درباره اینه که دقیقا بدبختی یعنی چی ؟ ببینید عزیزان در مقابل بدبختی واژه خوشبختی سریع به ذهن بد سلیقه و قرینه ساز و جناس ساز ایرانی علیلتون خطور نکنه نه ! فقط می خوایم ببینیم تعریف دقیق بدبختی چیه و چرا ! خوشبختی پیش کش ،کاری بهش نداریم ، فعلا تعریفش بر اساس مقررات ملی مصوب 1387، عدم حضور بدبختیه . خوب وقت برنامه تمومه به پایان آمد این دفتر
پ ن پروردگارا خیلی به من مدیونی

2008-08-21T14:36:00.001-07:00

نمی خوام تو این شهر زندگی کنم ولی همه دوستام اینجان باید یه روز همشونو بردارم برم ارومیه نباید این موضوع رو هیچوقت فراموش کنم نمی خوام تهران بمونم شعر نمی گم اینجا غلطه

2008-08-21T05:29:00.001-07:00

من کودن نیستم ، سیستم دفاعی بدنم حافظه ام رو از بین برد تا بتونم بطور عادی به زندگیم ادامه بدم . بابا هیچی تو این دنیا بی حکمت نیس ، می بینی

2008-08-19T02:04:00.000-07:00

اگر مرز ایران رو دویست سیصد کیلومتر به داخل آفست کنیم مردمان مهمان نواز منحنی بدست اومده یه کپه تاپالن رو کره زمین

2008-08-18T23:28:00.000-07:00

اگر جسمی که در مدار جسم دیگر در حال گردشه رها بشه، با سرعت مستقیم الخط یکنواخت به حرکت خودش ادامه میده . نیچه رو وقتی فکر می کرد ول کردند . بروسلی رو وقتی کنگ فو تمرین می کرد

2008-08-13T05:46:00.000-07:00

از دو چیز دور افتادم و داره مریضم میکنه شست و شو و رُفت و رو

2008-08-12T22:47:00.000-07:00

بیدار شو ... باید بری مدرسه ...خانم معلمت گفته تازگی ها از دستت راضی نیس ... خانم معلمت سخت ارضا میشه ... با شوهرش که کارمند بانکه هم این مشکل رو داره

2008-07-20T12:54:00.000-07:00

هامون اینبار از دریا بر نگشت.من و خسرو و هامون و علی عابدینی و مهدی خرم ودرکه و تار و صبح های جمعه و سیگار پیچستون و درخت خرمالو و خورشت مرغ و بادمجون وگربه حیاط پشتی و تبریزی های بلند وبارون و فندک زیپو ومهمونای ناخونده وخونده وخیال و خیال و هامون و من و خیال و ... هامونم مُرد ، باید یه فکر اساسی کرد، آزمودم عقل دور اندیش را بعد از این دیوانه سازم خویش را آقای دکتر

2008-02-23T21:49:00.000-08:00

پروردگارا ما را از بند فرم برهان ... الهی آمیــــــــــــــن ....

2008-02-19T03:57:00.000-08:00

قربان چشمان سیاه او رفته بود قبل ازسلام یا هر سخن و کلیشه ای ... نامه از ابتدا بوی پایان میداد ، اتمام چیزیکه زمانی سرشار بود ، غم از سنخ آرامش و بزرگی ... بغض بی کینه . توقف . نخواستن . لبخند . خاطره . خاطره ها . د

2008-02-12T11:16:00.000-08:00

صبح با هم روی مرز های زرد رنگ می دویدیم ، من سیزده سال داشتم و او دوازده سال . نادان تر از آن بودیم که کینه هایی را که در اطرافمان به وجود می آمد حس کنیم و بفهمیم که گزارش اعمال ما به وسیله دیگران « وظیفه متعالی انسان اجتماعی » و « فصل سوم از مقررات همشهری گری » در پرونده مان نوشته می شود ... در دشت مردم راه میروند و با لبخند به یکدیگر برخورد می کنند . تمامشان اصلاح شده اند . دسته جمعی راه می روند . فرد اصلاح شده قادر نیست تنها راه برود ...
میرا
کریستوفر فرانک

2008-01-30T07:38:00.000-08:00

سوپ ابن الوقت
مواد لازم :
دوست ، توکل به میزان لازم ، شیراز ،
مواد نالازم :
احمدی نژاد

2008-01-19T04:59:00.000-08:00

انسان تنها نشسته بود . با غم و اندوهی فراوان . همه حیوانات دور او جمع شدند و گفتند ما دوست نداریم تو را غمگین ببینیم ، هر آرزویی داری بگو تا ما بر آورده کنیم . انسان گفت به من قدرت بینایی عمیق بدهبد . کرکس گفت بینایی من مال تو . انسان گفت می خواهم نیرومند باشم . پلنگ گفت مانند من نیرومند خواهی شد . انسان گفت می خواهم اسرار زمین را بدانم . مار گفت نشانت خواهم داد . پس همه حیوانات رفتند . و وقتی انسان همه این هدایا را گرفت ، رفت . و آنگاه جغد به بقیه حیوانات گفت انسان دیگر خیلی چیزها را می داند و قادر است کارهای زیادی بکند . ناگهان من ترسیدم . گوزن گفت انسان به آنچه می خواست رسید آیا دیگر غمگین نخواهد بود ؟ جغد گفت نه . حفره ای در درون انسان دیدم . اشتیاق و حرصی شگرف که کسی را یارای پر کردن آن حفره نیست . همان چیزی که او را غمگین خواهد ساخت . حرص او بیشتر و بیشتر خواهد شد . تا روزی که دنیا خواهد گفت من دیگر چیزی ندارم که به تو ببخشم ، همه چیز تمام شده است .
سرخ پوستان امریکای شمالی

2008-01-16T22:25:00.000-08:00

من چه کسی را به یاد چه کسی می اندازم . من چه کسی را به یاد چه کسی می انداختم . چه کسی ، چه کسی را به یاد کسی می اندازد . کسی من را به یاد کسی می اندازد ؟ ... یاد چه کسی ... از کجا ؟

2008-01-15T23:36:00.000-08:00

اوصیکم و تقوی الله ب نینوا ی حسین علیزاده

2008-01-11T23:32:00.000-08:00

طفیل هستی عشقند آدمی و پری ... کجایی ؟ با مایی یا با حلیم ؟

2008-01-04T02:44:00.000-08:00

اگر بخوام حقیقت رو کامل بگم باید اعتراف کنم که یک زمانی مادر صاحب خونه ما یعنی مادر خانم بلوچ جوان، آلت تناسلی خودش رو در ازای مبلغ ناچیزی پول در اختیار مرد های غریبه قرار می داد .
با تشکر

2008-01-02T05:16:00.000-08:00

یاد کسه شعر های جوونی به خیر

سورهء هيچ
به نام حقيقت تلخ و نامهربان

قسم به رويا‏‏ ‹› قسم به هيچ ‹› كه خدا را هم تجارت مي كنند ‹› من از جنس خاكم ‹› ابليس از عشق ‹› و خوشبختي از جنـــس كاغذ ‹› و تو چه مي داني كه خدا چيست ؟ ‹› همانا زيبايي ‹› آتش هست اگركاغذ بسوزد ‹› و كساني كه اسير ابليس نشوند بر تختهايي كه نهرهاي خون در سايه هايش روان است خواهند خسبيد خدا از ايشان خشنود و ايشان بر خدا خواهند بود ‹›
راست گفت زرتشت

2007-12-21T01:52:00.000-08:00

از این شهر متنفرم . پروردگارا با شماما !

2007-11-04T11:46:00.000-08:00

مرد دیواری از احساسات به دور خود کشید تا جلوی نشت آخرین دلار هایی را که برایش مانده بود بگیرد

2007-10-29T05:40:00.001-07:00

من از رویاهام به خاطر اینکه گاهی با واقعیت اشتباه می گیرمشون عذر می خوام . بعضی از المان های گذشته... تو خواب و بیداری ... گاهی یک فرشته... فقط حیف که تخت جدیدم ناراحته و مهره های کمرمو اذیت می کنه ... اینه که شاید قیافم یکم تو خواب عبوس به نظر برسه ... و تو بیداری سکسی و جذاب ... من صبحها راحت تر مرتکب حماقت میشم ... باید برم شیراز تا حالم خوب شه .... کاراکاس برام سمّه !... یکی بود که آواز می خوند ... یادمه کنار خواجو ... ترانه های قدیمی ... من از رویاهام به خاطر اینکه گاهی با واقعیت اشتباه می گیرمشون عذر می خوام .

2007-10-28T06:04:00.000-07:00

پروردگارا دفتر کار جدیدم رو افتتاح می کنم اُمیدوارم فرصتی برات باشه تا رفتار زشتی که در گذشته با من داشتی رو جبران کنی

2007-10-21T05:43:00.000-07:00

انســـُـن* بیماردل انســـُـنیه که تا یه دافی هیجده نوزده ساله بهش پا میده دست و پاشو نه که بگم گم می کنه نه پیر این راه تر از این حرفاست ولی همینکه شب این موضوع رو تو ذهن خودش مرور می کنه و لذت می بره یعنی مریضه دیگه ! نه ؟ به نظر من که هست البته من خودم خیلی دخترای تو این سن رو دوست دارم ... آخی خیلی گناه دارن ... وقتی که خودشونو می گیرن برات ولی حواسشون به تو اِ ... دیدین ؟ یا مثلا وقتی دوست پسر دارن ولی دوست دارن یکمی شیطنتم بکنن ... جدی می گما خیلی همه اینا قشنگه ... آدم یاد جوونیاش می اُفته ... یاد تخت جمشید ... سعدیه ... حافظیه ... هان چی داشتم می گفتم ؟ ولش کن

* انسان ، بنی بشر ( منظورم فرشید نیست ) ، آدم

2007-10-21T05:39:00.000-07:00

سال پنجاه و هفت ملت ایران علیه حکومت انقلاب کرد . وقتشه که علیه خودش انقلاب کنه ....

2007-10-19T22:58:00.000-07:00

فکر می کنم به تعداد اینهمه خونه خوب تو شهر آدمای خیلی پولدار تر از من وجود دارند . اااااااا ... چقدر زیادن آدمایی که اضطراب های منو ندارن ... اینا کیان ؟ کارفرماهایی که دیر به دیر پول میدن و هر جا می تونن به بهانه های مختلف پولتو نمی دن ؟ ... باید زمان زیادی رو صرف دور ریختن چیزایی بکنم که پدرم بهم یاد داده ! تو این لونه جدیدم فرصت خوبی بدست میارم که این کار رو بکنم ... فعلا که از دنیای شما یک زیر زمین سی و چهار متری که حریم خودم باشه و سه الکروکیز ( دو تا کولهاس و یک ام وی آر دی وی ) مرا بس ! با سیصد میلیون تومان پول ... با یه مرغداری و یه باغ و یه ویلا تو شمال .... همین ...هان ! هان ! و کتاب کانتمپروری هاوسز و همچنین شاپینگ کولهاس ! همین نه اس ایکس ایکس ایکس ال کولهاس رو هم بدین !
همش که شد این مرتیکه کولهاس ! نه من پول می خوام پول بدین !
راستی شهرمم می خوام با یه عالمه کار.
اوا چه دخترونه ! پس ک#رمم روش !

2007-10-17T16:20:00.000-07:00

روی قسمت داخلی بازوی راستش با خط نستعليق خوشی نوشته :
جای سر خوبان

2007-10-17T15:14:00.000-07:00

یه مدت گایید مارو این بلاگر تا اینکه لاغر گفت ایتور شده یعنی بچه ها درشو بستن مبادا تفکری منتقل بشه

2007-10-17T15:04:00.000-07:00

داشتیم بر میگشتیم هتل ... خیابونای کاراکاس شلوغ بود و مردم دم غروب بر می گشتن خونه هاشون . تو فکر بودیم که شب با علیرضا بریم کجا... بریم مثلا دیسکو ... علیرضا یهو زنگ زد گفت برگردید دفتر، هوگو چاوز می خواد پروژه باریوها رو ببینه .گفتیم ما خیلی خسته ایم لباسامونم مناسب نیست و تی شرت و اینا تنمونه ...گفت به تخمتون خودتونو برسونید. رییس جمهورمونم داشت بعد از آبروریزی های نیویورک میومد ونزوئلا وعلیرضا با مهندس انصاری رفته بود رو فرش قرمز استقبال ، که آقای رییس جمهور بهش لبخند بزنه . من گفتم اگر قراره رییس جمهورمونم ببینیم من نیستم! ( دلیلش به خواننده محترم مربوط نیس!) سام هم زنگ زد به علیرضا و علیرضا بهمون اطمینان داد که اونو نمی بینیم ... به هر حال رفتیم دفتر و اونجا ... علی حجازی بود و خانوم فرانسوا و این پسر نچسبه کاوه که داشت می رفت.من و سام و شهاب و فرانسوا و علی باید پروژه رو برای هوگو پرزنت می کردیم . یه دستی به سر و گوش ماکتها کشیدم و به بابک ( راننده) زنگ زدیم که بی خیال مهندس نعمتی شو و ماشینو برسون که هوگو منتظره . به حسامم گفتیم پاور پینت ها رو بیار و لپ تاپ و خودتم بیار .... همه جمع شدن و چون جا کم بود یه تاکسی هم با مکافات گرفتیم ( چون می خواستیم ماشینش در خور کاخ باشه) و راه افتادیم .. علی حجازی با دو تا موتور سوار که از کاخ برای اسکورت کردن ما اومده بودن قرار گذاشته بود و اونا هم به ما پیوستن و به نوبت چراغ های چهار راه های رو مسیر رو جلو جلو می رفتن و برامون سبز می کردن ... به جلوی کاخ که تو مرکز شهر بود رسیدیم ... نگهبانها با کلاه کج و تا دندون مسلح دم در بودن دو تا سگ گنده همونجاها می پلکیدن. ما ماکتها و شیت هارو برداشتیم و رفتیم تو اتاقک نگهبانی که شلوغ بود ... اصولا محوطه و کاخ خیلی شلوغ بود ... اونجا دو تا ایرانی که معلوم بود از گارد ریاست جمهوری خودمونن می پلکیدن که باهاشون هیچ ارتباطی برقرار نکردیم چون با تیریپشون حال نکردیم ... بچه عقده ای می زدن ... القصه ... فقط کیف هامونو ( تازه اونم نه همه کیف ها ) رو کردن تودستگاه و توشو دیدن ... خودمونم نگشتن ، پاسپورت هارو برو بچس دادن و کارت عبور گرفتن ... بعد با وسایل راه افتادیم به سمت خود ساختمون ... توی مسیر هر دختری که میدیم قد بلند و خوشگل بود ... میگن چاوز از اون خانوم بازای تیره ...راهنماییمون کردن به یکی از اتاق های اداری کنار آتریوم اصلی کاخ ... اونجا دو نفر بودن وزیر مسکن و یکی دیگه که خوش تیپ تر بود و اصرار داشت که ما پروژه رو واسه وزیر توضیح بدیم و نه اون ! ولی ما نا خداگاه چون خوش لباس تر بود به سمت اون بر می گشتیم ! تا اینکه رفت !!!
بعد از مدتی یه جوون سی ساله نفرت انگیز که اونجاها می پلکید و تیریپش مثل خان مظفر بود تو هزار دستان اومد تو اتاق و فهمیدیم از کارخونه دارای کلفت ونزوئلاست و دیوار بتنی با قالب پلاستیکی در جا می فروشه و اومده بود که جنسشو برای پروژه های آتی کیسون تبلیغ کنه ...
یه پنجره از اون اتاق به باغی باز می شد که توش یه سری سرباز با لباسای قرمز به چپچپ به راست راست به تخمم تمرین می کردن ..بعد از مدتی خبر نگار ها هم ریختن تو اون حیاط و بعد از نیم ساعت یا چهل و پنج دقیقه دیده می شد که هوگو چاوز هم اونجاها می پلکه ..با ما پونزده متر فاصله داشت ... شایدم ده متر... بعد از یک ساعت یه ماشین رسید ... از لای اون پنجره من چهره رییس جمهورمون رو در بین حضار دیدم حتی چاق سلامتیش با چاوز دیده می شد ...موقع دیدن رییس جمهور حس امام رو داشتم موقع باز گشت از فرانسه ... یه اطلاعاتی ونزوئلایی جوون اومد تلوزیون بزرگی رو که تو اتاق بود روشن کرد تا مستفیذمون کرده باشه !
بله بچه های عزیزم جونم براتون بگه که اون ساختمون سفیده که اخبار نشون میداد تو بک گراند چاوز و احمدی نژاد، یه پنجره پایین سمت راستش بود که من اون تو بودم ... القصه مهندس انصاری و علیرضا هم دیگه رسیده بودن ... علیرضا اومد پیشمون و کارت سیاهی رو که می گفت مال دفتر ریاست جمهوریه، بهمون نشون داد ... تازه اونو به دست آورده بود و می گفت کارت کلفتیه و همه دنیا میشناسنش و همه جه باهاش می تونی بری و کلی امتیاز برامون بر شمرد ... بچه زرنگیه ... اینکارس ... کجا بودم ؟ آهان ! رفتیم یه هتل گرون که شام بخوریم ... کنار استخر ... آلاچیق های چوبی ... شراب قرمز ... استیکی که باید خودت رو سنگ داغ می پختیش ... که یهو مهندس انصاری زنگ زد به علیرضا که بجنبین که خود چاوز می خواد پروژه رو ببینه ... باز یه تاکسی دیگه به جز ماشین خودمون گرفتیم و من نمی دونم به چه سرعتی اون مسیر رو طی کردیم ... بوق زنان و فلاشر زنان ... اونجا همه رفتن تو به جز من و شهاب که لباسامون رسمی نبود و خوب خیلی ضایع بود ... پرسپکتیو هایی که از اون تو شنیدم این بود که مثلا علی حجازی جو گیر شده بود و هی می زد پشت چاوز ... چاوز هم دست انداخته بود گردن اون ! یا اینکه چاوز خیلی با پروژه حال کرده بود و می خواست هر چه سریع تر استارت بخوره ...

پ ن - باریو : زاغه هایی که بدون برنامه ریزی و تاسیسات زیر بنایی در وسط شهر شکل گرفتند و از شصت سال پیش از مشکلات امریکای جنوبی محسوب می شوند

2007-09-28T12:42:00.000-07:00

داشتیم بر میگشتیم هتل ...

2007-09-16T06:22:00.000-07:00

قبول دارم بیست و چهار سال سن زیادی بود برای اُسگـُل بودن ... من هنوز به اینکه چرا تو دسته اُسگـُلا بودم فکر می کنم . من چرا هنوز به اینکه تو دسته اُسگـلا بودم فکر می کنم ؟ من خستم . از این شهر از این خونه ... اگه از این خونه برم به این شهر بسته تر می شم و اگه از این شهر برم ... آخ اگه از این شهر برم ... برم یه جایی که رودخونه و چشمه داشته باشه ... ییلاق باشه ... آشناتر باشه ... بیست و نه سال سن زیادیه
دیدی گاهی هنوز ، می تونم بنویسم؟

2007-09-05T15:06:00.000-07:00

پدرم ... مردی که در حال فرو ریختن بود ... فرشتگان می گریستند اما خدا لبخند می زد ... زمان بی اعتنا می گذشت من دیگر همیشه غمگینم

2007-08-13T14:32:00.000-07:00

نفرت چه حس کاهنده ای بود ... نفرت وقتی از قفس واژه بیاد بیرون کار هر کسی نیست مهار کردنش ... چقدر تنها باید سر به بیابون بذاری و به دور دستها خیره بشی که همش از چشات بیرون بریزه ... به هر درختی که نگاه کنی برگهاش زرد میشه ... چقدر دهنت رو باید باز بذاری تا فریاد به حنجره ات برسه ... چقدر باید سکوت کنی ... بی هیچ اشکی... بیابون ... خشک ...خون... اونجا نفس کشیدن اختیاری میشه ... حرف نزن ... نفس بعدی یادت نره ... صدای هر نفس ... خس خس حنجره ... سرت رو درد میاره ...
هرگز از یادم نمیره ...

پ ن : ببخشید داشتم آلبوم عکسامو نگاه میکردم ...

2007-08-06T16:20:00.000-07:00

خدا رو شکر برطرف شد فقط حیف که دیگه بیست و چار سالم نیس

2007-07-31T05:58:00.000-07:00

نعره مزن ... جامه مدر ...

2007-07-31T05:53:00.000-07:00

اعوذ با... من الشیطان الرجیم . بسم ا... الرحمن الرحیم . قل اعوذ برب الناس . ملک الناس . اله الناس . من شر الوسواس الخناس . الذی یوسوس فی صدور الناس . من الجنة و الناس . صدق ا... العلی العظیم .

2007-07-27T17:40:00.000-07:00

باید تیکه های زندگیمو بذارم کنار هم تا ببینم همه چی از کجا درست شد !!!! همش تقصیر اون مرتیکه روانپزشک سماواتی بود . هرچی عکس تو زندگیم داشتم از رو سی دی های سنگیم چیکوندم رو هارد و تاریخ همشونو ( اسمشونو) اصلاح کردم بعد ریختم کنار هم فولدرارو و بعد سال به سال جداشون کردم و بعد تیکه های درهم برهم زندگیم تو مخم دیفرگ شد !!!! آخیش خدا ویندوز رو عمر بده که خاطرات آدمو سُرت می کنه

2007-07-20T16:24:00.000-07:00

عشق سوی فقر در بگشایدت فقر سوی کفر ره بنمایدت
عشق را با کافری خویشی بود کافری خود مغز درویشی بود
چون تو را این کفر و این ایمان نماند این تن و دل گم شد و این جان نماند
بعد از آن مردی شوی این کار را مرد باید اینچنین اسرار را
پای در نه همچو مردان و مترس در گذر از کفر و ایمان و مترس
چند ترسی دست از طفلی بدار باز شو چون شیرمردان پیشکار
گر تو را صد عقبه در کار اوفتد باک نبود چون درینراه اوفتد
عطار
منطق الطیر

2007-07-20T16:19:00.000-07:00

به دلیل ادا اصول پرشین بلاگ من هم اومدم اینجا وگرنه من و هجرت فقط پاهامون مثل هم پرانتزیه و ادای همو در نمیاریم . شنیدم اینجا نقطه که میذادی تا چیز دیگه ای ننویسی نقطه هه نمیاد آخر خط !!! ههه پس بشاش به اون نقطه دیگه